Zdjęcie: Zugraga · Jamie Heath · Shonagon · Hamelin de Guettelet
Cippi of Melqart
Spójrz uważnie na Cippi of Melqart. Zauważ, jak te dwie marmurowe kolumny wznoszą się wysoko, ich eleganckie formy przypominają kandelabry, ozdobione misternymi liśćmi akantu. Teraz skup się na inskrypcjach—jedna w języku greckim, druga w fenickim—lekko wyrytych w kamieniu. To nie są tylko ozdoby; to most do przeszłości, odsłaniający świat, w którym dwie kultury się przenikały.
Te inskrypcje są jednymi z pierwszych dwujęzycznych przykładów pisma fenickiego, kluczowe dla rozszyfrowania języka i zrozumienia cywilizacji fenickiej. Wyobraź sobie podekscytowanie uczonych w XVIII wieku, gdy odkrywali tajemnice pisma, które milczało przez wieki. Cippi były dedykowane Melqartowi, bóstwu z Tyru, ukazując mieszankę lokalnych i hellenistycznych wpływów na Malcie podczas rzymskiej okupacji.
Odkryte pod koniec XVII wieku, te artefakty przebyły podróż przez czas i przestrzeń, od swoich początków na Malcie do wielkich sal Luwru. Stojąc tutaj, pomyśl o braciach, którzy zamówili te cippi—jakie były ich nadzieje i modlitwy, gdy dedykowali je swojemu bogu? Jakie historie, twoim zdaniem, mogłyby opowiedzieć te starożytne kamienie, gdyby mogły mówić?
Cippi of Melqart, para kolumn marmurowych, zostały odkryte na Malcie pod koniec XVII wieku, chociaż dokładne okoliczności pozostają owiane tajemnicą. Zostały zamówione przez dwóch braci, Abdosira i Osirxamara, jako ofiary wotum dla Melqart, fenickiego boga Tyru. Napisy, jeden w języku greckim, a drugi w fenickim, zostały po raz pierwszy zidentyfikowane w liście z 1694 roku, co czyni je pierwszymi fenickimi tekstami uznanymi w czasach nowożytnych. Ich znaczenie zostało dodatkowo podkreślone, gdy w 1758 roku francuski uczony Jean-Jacques Barthélémy wykorzystał te napisy do odszyfrowania języka fenickiego, otwierając skarbnice starożytnej wiedzy. Cippi zostały przedstawione Académie des Inscriptions et Belles-Lettres w 1782 roku przez Fra Emmanuela de Rohan-Polduc, Wielkiego Mistrza Zakonu Kawalerów Maltańskich, a ostatecznie trafiły do Luwru, gdzie pozostają do dziś. Co ciekawe, tradycja ich odkrycia w Marsaxlokk opierała się na ich poświęceniu Heraklesowi, ale później została zdyskredytowana, ujawniając złożoną historię otaczającą te artefakty.
Odkryte pod koniec XVII wieku, te marmurowe cippy były pierwszymi fenickimi inskrypcjami zidentyfikowanymi w czasach nowożytnych, odsłaniając tajemnice języka fenickiego. Wyobraź sobie uczonych w XVIII wieku, którzy z zapartym tchem studiują te inskrypcje, podczas gdy Jean-Jacques Barthélémy rozszyfrował 17 z 22 liter alfabetu fenickiego. Cippy stanowią świadectwo trwałego dziedzictwa Fenicjan, łącząc kultury i języki oraz wpływając na pokolenia językoznawców i historyków. Pamiętaj, że to nie tylko kamienie; to klucze do przeszłości, odsłaniające bogatą mozaikę ludzkiej komunikacji i oddania.
Jednym z fascynujących szczegółów dotyczących Cippi of Melqart jest ich nietypowa konstrukcja: składają się z dwóch części, prostokątnej podstawy i kolumny przypominającej kandelabr. Ten projekt nie jest typowy dla cippi, które zazwyczaj mają prostszą formę.
W przeciwieństwie do typowych cippi, które zazwyczaj mają prostą formę, Cippi of Melqart składają się z dwóch części: prostokątnej podstawy i filaru przypominającego świecznik, prezentującego bardziej złożony design.
Napisy na cippach miały kluczowe znaczenie w XVIII wieku, ponieważ dostarczały istotnych przykładów alfabetu fenickiego, które pomogły uczonym, takim jak Jean-Jacques Barthélémy, odszyfrować język i odkryć jego historyczne znaczenie.
Po odkryciu w końcu XVII wieku, cippi przeszły przez różne ręce, w tym zostały zaprezentowane Académie des Inscriptions et Belles-Lettres w 1782 roku, a ostatecznie trafiły do Luwru, gdzie pozostają do dziś.
