Głowa Araba
Łysy, brodaty mężczyzna unosi się samotnie pośrodku arkusza papieru w kolorze płowego brązu, bez szyi, ramion ani ciała poniżej. Ma szeroko otwarte oczy, skierowane w górę i na bok, a usta rozchylone w grymasie, który może być też uśmiechem; między zębami widać ciemną szparę. Całą twarz tworzą swobodne, mokre pociągnięcia bieli, szarości i ciemnego brązu, a sam papier prześwituje jako półtony, przez co głowa zdaje się zrobiona z arkusza, a nie namalowana na nim.
Przyjrzyj się światłom — jasnym, białym śladom na łuku brwiowym, policzku i nosie. To najjaśniejsze elementy rysunku, które wysuwają twarz z tła. Postrzępione, podarte brzegi arkusza oraz krótkie, ciemne kreski u góry i u dołu przypominają, że to był roboczy kawałek papieru, a nie gotowa plansza prezentacyjna.
Arkusz przekazano miastu Paryż w 1907 roku; od tamtej pory znajduje się w zbiorach Petit Palais.
Nasreddine Dinet był urodzonym w Paryżu malarzem, który po pierwszych podróżach do Algierii w 1884 i 1885 roku przez dwie dekady regularnie wracał do tego regionu. Później przeszedł na islam — poinformował o tym w prywatnym liście z 1908 roku, a w 1913 roku oficjalnie przyjął imię Nasreddine. Te późniejsze decyzje należą do jego biografii, ale nie ma informacji, by miały bezpośredni związek z tym arkuszem.
Nasreddine Dinet, urodzony jako Alphonse-Étienne Dinet w Paryżu 28 marca 1861 roku, był wybitnym francuskim malarzem orientalistycznym, który poświęcił dużą część swojego życia uchwyceniu istoty Algierii i jej kultury. Jego artystyczna podróż rozpoczęła się w École nationale supérieure des Beaux-Arts, gdzie kształcił się pod okiem uznanych artystów. Zafascynowanie Dinetem Algierią zapaliło się podczas jego podróży tam, co skłoniło go do nawrócenia na islam i przyjęcia imienia Nasr ad-Din, co oznacza "obrońca wiary". Ta transformacja pogłębiła jego związek z ziemią i jej mieszkańcami, pozwalając mu tworzyć dzieła zarówno etnograficzne, jak i głęboko osobiste.
Obrazy Dinet'a często przedstawiały codzienne życie w algierskich wioskach, tematy religijne oraz krajobrazy, odzwierciedlając jego zanurzenie w lokalnej kulturze. Jego umiejętność mówienia po arabsku i rozumienia tradycji islamskich wyróżniała go spośród wielu współczesnych mu artystów. Był jednym z założycieli Société des Peintres Orientalistes Français i otrzymał wyróżnienia za swoją pracę, w tym srebrny medal na Wystawie Światowej w 1889 roku. Jego dziedzictwo trwa, a on sam jest czczony jako mistrz algierskiego malarstwa, a jego historia życia wciąż inspiruje dyskusje na temat orientalizmu i wymiany kulturowej. Dinet zmarł 24 grudnia 1929 roku, pozostawiając po sobie bogaty dorobek artystyczny i głęboki wpływ na świat sztuki.
Pod względem techniki arkusz łączy kilka mediów: ołówek grafitowy, pióro i brązowy atrament, lawowanie brązowym atramentem, białe rozjaśnienia oraz gwasz. Większość głowy wymodelowano lawowaniem i gwaszem na papierze w odcieniu brązowego papieru pakowego, a linie ołówka i atramentu znajdują się pod tymi warstwami lub w ich obrębie. Papier ma ciepły, płowy odcień i pozostawiono go widocznym jako półton modelujący formę. Arkusz ma 18,9 cm wysokości i 17,2 cm szerokości, więc głowa ma niewielką, kameralną skalę. Postrzępiony, nierówny brzeg oraz drobne czerwonobrązowe plamki w pobliżu lewego dolnego rogu pozostają częścią powierzchni arkusza w jego obecnym stanie.
Jest przechowywany w zbiorach Petit Palais w Paryżu, gdzie znajduje się od 1907 roku, kiedy to nabyło go miasto Paryż.
Tak, ta karta jest związana z obrazem zatytułowanym „Kurtyzana”, więc może być studium do tego większego dzieła.
Matisse również podróżował do Afryki Północnej w pierwszej dekadzie XX wieku, ale dzieła Dineta określa się jako znacznie bardziej konserwatywne, oparte na uważnej obserwacji i niemal etnograficzne, podczas gdy Matisse był modernistą.
