Zwycięzcy Bastylii przed Ratuszem
Mężczyzna z laurowym wieńcem i mieczem stoi triumfalnie na stosie rzeczy, trzymając dokument wysoko w powietrzu. Wokół niego tłum zaangażowany jest w wir aktywności: niektórzy niosą duże skrzynie, inni trzymają broń, podczas gdy kobieta opiera się na mężczyźnie dla wsparcia. Ta chaotyczna scena uchwyca moment zwycięstwa z 14 lipca 1789 roku, kiedy ludzie, którzy zdobyli Bastylię, dotarli do Hôtel de Ville, świętując swoją ciężko wywalczoną wolność.
Centralna postać, Jacob Job Élie, symbolizuje ducha rewolucji, dzierżąc klucz do twierdzy oraz list od jej gubernatora, który właśnie został powieszony. Ten moment to nie tylko świętowanie; to reprezentacja kulminacji walki z uciskiem, gdzie ludzie odzyskują swoją moc. Użycie przez Paula Delaroche'a bogatych ziemistych tonów i żywych czerwieni dodaje emocjonalnego ciężaru scenie, zanurzając widza w żarliwości chwili.
Zamówiony krótko po wstąpieniu na tron Ludwika Filipa I, Paul Delaroche rozpoczął ten duży obraz olejny w 1834 roku, mając na celu uhonorowanie bohaterów rewolucji lipcowej. Pomimo jego znaczenia, obraz nigdy nie był wystawiany za panowania Ludwika Filipa i został schowany, ostatecznie unikając pożaru, który zniszczył Hôtel de Ville w 1871 roku.
Hippolyte-Paul Delaroche był wybitnym francuskim malarzem, urodzonym 17 lipca 1797 roku w Paryżu, gdzie spędził większość swojego życia aż do śmierci 4 listopada 1856 roku. Znany z historycznych scen, prace Delaroche'a balansowały pomiędzy romantyzmem, akademizmem a neoklasycyzmem, odzwierciedlając emocjonalną głębię romantycznych ideałów, jednocześnie trzymając się drobiazgowego szczegółu preferowanego przez akademików. Jego pragmatyczny realizm pozwalał mu przedstawiać postacie historyczne, takie jak Maria Antonina i Napoleon Bonaparte, z poczuciem równości, pozbawionym gloryfikacji.
Delaroche wyłonił się jako znacząca postać w świecie sztuki w czasach stylistycznego konfliktu pomiędzy romantyzmem a klasycyzmem. Jego wczesne prace, szczególnie "Egzekucja Lady Jane Grey", zdobyły uznanie i ugruntowały jego pozycję jako czołowego malarza historycznego. Był uczniem Antoine'a-Jeana Grose'a, a później mentorem znanych artystów, takich jak Jean-Léon Gérôme i Jean-François Millet. Mimo sukcesów, Delaroche spotkał się z krytyką za swoje późniejsze dzieła religijne, co skłoniło go do wycofania się z publicznych wystaw po 1837 roku.
Jego artystyczna podróż rozpoczęła się w L'École des Beaux-Arts, gdzie początkowo koncentrował się na pejzażach, ale wkrótce przeszedł do malarstwa historycznego pod wpływem Grose'a. Dziedzictwo Delaroche'a obejmuje bogaty zbiór prac, które rezonowały z publicznością i wpłynęły na przyszłe pokolenia, czyniąc go kluczową postacią w historii sztuki XIX wieku. Jego małżeństwo z Louise Vernet oraz późniejsza utrata jej w 1845 roku głęboko go dotknęły, jednak jego wkład w świat sztuki pozostaje znaczący. Obrazy Delaroche'a nadal są cenione za swoją narracyjną jakość i emocjonalną głębię, utrwalając jego miejsce w annałach historii sztuki.
Paul Delaroche otrzymał zlecenie na stworzenie „Zwycięzcy Bastylii przed Ratuszem” wkrótce po tym, jak Ludwik Filip I wstąpił na tron w 1830 roku. Obraz ten był częścią większego projektu mającego na celu uhonorowanie bohaterów rewolucji lipcowych z 1789 i 1830 roku, obok dzieł innych artystów, takich jak Cogniet i Drolling. Paul Delaroche rozpoczął nad nim prace w 1834 roku, a elementy architektoniczne zostały narysowane przez Charles'a Séchana. Pomimo swojego historycznego znaczenia, obraz nigdy nie był wystawiany za panowania Ludwika Filipa i został odłożony do magazynu, gdzie w cudowny sposób przetrwał pożar, który strawił Hôtel de Ville podczas krwawego tygodnia w 1871 roku. Dziś znajduje się w Petit Palais w Paryżu, będąc świadectwem burzliwej historii, którą reprezentuje.
Technika Paula Delaroche w tym obrazie jest uderzająco żywa, wykorzystując bogatą paletę ziemistych tonów i intensywnych czerwieni, które przywołują żar chwili. Pociągnięcia pędzla są staranne, a każda postać oddana w szczegółach, co tworzy poczucie chaosu i ruchu. Centralna postać, Jacob Job Élie, jest wyniesiona na stosie rzeczy, przyciągając natychmiast wzrok widza. Wybór Paula Delaroche do przedstawienia gęstego tłumu, z postaciami częściowo zasłoniętymi, potęguje uczucie zbiorowego doświadczenia, niemal przytłaczającego swoją energią. Architektoniczne tło, z wysokimi kolumnami i łukowatym wejściem, dodaje głębi i wspaniałości, ramując scenę, jednocześnie podkreślając znaczenie Hôtel de Ville jako symbolu rewolucyjnego triumfu.
Interesująco, obraz Paula Delaroche był tak popularny, że został odwzorowany przez licznych grawerów za jego życia, co uczyniło go dostępnym dla ogółu społeczeństwa. Ta powszechna reprodukcja pomogła ugruntować jego reputację i pozwoliła na przenikanie jego wyobrażeń do codziennego życia, przekształcając wydarzenia historyczne w znane sceny dla wielu.
Popularność obrazu Paula Delaroche doprowadziła do jego reprodukcji przez wielu grawerów, co uczyniło jego wizerunek szeroko dostępnym i znanym dla ogółu społeczeństwa, a tym samym wzmocniło jego reputację.
Charles Séchan wspierał Paula Delaroche, rysując elementy architektoniczne, które tworzą tło obrazu.
