Zdjęcie: Manner of the Antiphon Painter
Dyskobol
Młody, nagi mężczyzna, ukazany z profilu, przemierza wnętrze tej płytkiej misy. Przy biodrze przyciska płaski dysk, a lewą dłoń wyciąga przed siebie.
Przyjrzyj się drobiazgom. Cienkie, ryte linie wyznaczające klatkę piersiową, brzuch i nogi zostały naniesione bezpośrednio na powierzchnię, a na głowie mężczyzny spoczywa ciasno przylegająca ciemna czapka, przytrzymywana cienką opaską. Wzdłuż dolnej lewej krawędzi smukły pręt lub kształt przypominający łuk biegnie pod jego stopami, obok zakrzywionej, pionowej kreski. Cały obraz otacza pas meandru, którego rytm przerywa kilka czarnych kropek w górnej lewej i dolnej prawej części. W pobliżu głowy widać kilka drobnych znaków, być może liter, ale są zbyt blade, by je odczytać.
Materiał pozwala jasno zobaczyć, jak wykonano tę misę, nie opowiada jednak pełnej historii jej twórcy ani pierwszych właścicieli. To naczynie w technice czerwonofigurowej, datowane na około 489 rok p.n.e. W klasyfikacji sztuk dekoracyjnych zalicza się je do przedmiotów przeznaczonych zarówno do użytku, jak i na pokaz. Poza postaci — z ciężarem ciała opartym na nogach i wyciągniętym ramieniem — pokazuje, z jaką precyzją malarz oddał ludzką sylwetkę za pomocą cienkich linii i kontrastu między gliną a pobiałką.
Rzecz w tym naczyniu polega na tym, że mężczyzna ma barwę samej gliny i pozostawiono go niepokrytego, podczas gdy wszystko wokół niego pokryto błyszczącą czernią. Linie wyznaczające jego klatkę piersiową, brzuch i nogi są delikatne i wyryte w powierzchni, a malarz użył rozrzedzonego szkliwa, by podkreślić kontury ciała. Tak naprawdę patrzysz więc na nagą glinę, której kształt nadaje linia, otoczoną ciemnym tłem, które przylega do niej niczym cień.
W opisie materiału zaznaczono, że postać przedstawiono w pomarańczowobrązowej barwie gliny na błyszczącym czarnym tle, dzięki czemu ciało wyróżnia się jako niepomalowana glina. Źródło nie podaje powodu takiego wyboru.
Znaki mogą być literami, ale są zbyt niewyraźne, by dało się je odczytać, więc na podstawie dostępnych materiałów nie można ustalić ich znaczenia.
Materiał opisuje je jedynie jako smukły drąg lub kształt przypominający łuk oraz zakrzywioną pionową kreskę, nie wyjaśniając, co przedstawiają.
