Joanna d’Arc na koronacji Karola VII
🎧 To dzieło ma audioprzewodnik – posłuchaj w aplikacjiZatrzymaj się na chwilę, aby naprawdę wchłonąć scenę przed sobą. Oto stoi Joanna d’Arc, jej wzrok uniesiony ku niebu, ucieleśniająca moment triumfu podczas koronacji Karola VII. Zauważ skomplikowane detale jej zbroi, sposób, w jaki błyszczy w ambientnym świetle, oraz bogate kolory, które zdają się pulsować życiem.
Te elementy nie są tylko dla ozdoby; symbolizują jej siłę i boską misję. Jean-Auguste-Dominique Ingres, artysta, był głęboko wpływany stylem neoklasycznym, a tutaj łączy go z troubadurskim stylem, tworząc wizualną narrację, która przemawia zarówno do historii, jak i emocji. Zwycięski wyraz Joanny uchwyca ducha narodu odrodzonego, potężne przypomnienie o jej roli w jednoczeniu Francji w burzliwym czasie.
Stworzone w 1854 roku, to malowidło zostało zamówione, aby uczcić dziedzictwo Joanny, odzwierciedlając XIX-wieczne fascynacje bohaterami narodowymi. Ingres, który miał zamiłowanie do tematów historycznych, wybrał ten moment, aby podkreślić skrzyżowanie wiary i patriotyzmu, temat, który głęboko rezonował w powojennej Francji.
Stojąc tutaj, zastanów się, co Joanna reprezentuje dla ciebie. Czy to odwaga, wiara, czy może idea walki o sprawę większą niż ty sam? Niech jej historia pozostanie w twojej pamięci, gdy będziesz przechodzić przez muzeum.
Alexandre Desgoffe był wybitnym francuskim malarzem pejzaży, urodzonym w Paryżu w 1805 roku. Uczeń Ingres'a, rozwinął charakterystyczny styl, który często integrował tematy historyczne i mitologiczne w swoich pejzażach. Jego podróże do Włoch w latach 1837-1842 miały ogromny wpływ na jego twórczość, pozwalając mu uchwycić istotę włoskiej wsi. Desgoffe po raz pierwszy zaprezentował swoje prace na Salonie w 1834 roku i otrzymał wiele nagród w trakcie swojej kariery, w tym kilka medali klasowych oraz tytuł Kawalera Légion d'honneur w 1857 roku.
Do jego znaczących dzieł należy "Furia Orestesa", znajdująca się w Galerii Luksemburskiej, oraz "Cyklop", umieszczony w Muzeum w Lyonie. Poza malarstwem, przyczynił się do dekoracji ważnych paryskich zabytków, takich jak Bibliothèque Nationale. Dziedzictwo Desgoffe'a kontynuowane było przez jego rodzinę, w szczególności przez jego siostrzeńca, malarza martwej natury Blaise'a Alexandre'a Desgoffe'a. Zmarł w Paryżu w 1882 roku, pozostawiając po sobie bogaty dorobek, który odzwierciedla przejście od romantyzmu do wyłaniającego się realizmu Szkoły Barbizonu.
W 1851 roku francuskie państwo zleciło Jean-Auguste-Dominique Ingresowi stworzenie obrazu upamiętniającego Joannę d’Arc, oferując mu znaczną sumę 20 000 franków. Zamiast zaczynać od nowa, Ingres zdecydował się dokończyć dwa istniejące dzieła, z których jednym był właśnie ten obraz. Jego wcześniejsze zainteresowanie wizerunkiem Joanny sięga lat 40. XIX wieku, kiedy stworzył rysunek akwarelowy, który posłużył jako wzór do ryciny. Ostateczne dzieło, ukończone w 1854 roku, przedstawia Joannę podczas koronacji Karola VII w Katedrze w Reims, w momencie, który uważała za bosko zaplanowany. Obraz po raz pierwszy zaprezentowano na Wystawie Światowej w 1855 roku, zyskując uznanie, a następnie przemieszczał się przez prestiżowe miejsca, takie jak Pałac Wersalski i Muzeum Luwru, zanim znalazł swoje stałe miejsce w Luwrze. Ingres dodał nawet autoportret jako służącego w scenie, co nadaje osobisty akcent tej historycznej narracji.
Patrząc na ten obraz, zwróć uwagę, jak Jean-Auguste-Dominique Ingres mistrzowsko łączy światło i kolor, aby stworzyć poczucie boskiego oświetlenia otaczającego Joannę. Ambientowe światło kąpie ją w delikatnym blasku, podkreślając jej zwycięski wyraz twarzy oraz misternie szczegóły jej zbroi. Ingres zastosował technikę nakładania kolorów, pozwalając bogatym odcieniom rezonować życiem. Kompozycja jest starannie zbudowana, z Joanną umiejscowioną centralnie, przyciągając twoje spojrzenie ku górze, w kierunku jej wzroku ku niebu. Postacie otaczające ją, w tym mnich i giermkowie, są ułożone w sposób tworzący poczucie głębi i czci, prowadząc twoją uwagę z powrotem do niej. Pociągnięcia pędzla wydają się zarówno precyzyjne, jak i płynne, odzwierciedlając neoklasyczny wpływ jego mentora, Jacques'a-Louisa Davida, jednocześnie wprowadzając troubadurski styl, który dodaje emocjonalnej wagi tej scenie.
Co ciekawe, obraz Jeana-Auguste-Dominique'a Ingres'a zainspirował nowoczesną karykaturę autorstwa Michaela Leonarda z 1980 roku, która przedstawiała Margaret Thatcher jako Joannę d’Arc. Ta zabawna reinterpretacja podkreśla, jak dzieło Ingres'a nadal rezonuje we współczesnej kulturze, łącząc historyczną sztukę z nowoczesnym komentarzem politycznym.
Ingres umieścił autoportret jako służącego w scenie, co dodaje unikalnego, osobistego akcentu do historycznej narracji. Ten wybór odzwierciedla jego pragnienie, aby połączyć się z doniosłym wydarzeniem, które przedstawiał.
