Zdjęcie: Carnby
Dzik
Dzik, z jego dzikim wyrazem twarzy i misternie wyrzeźbioną sierścią, dominuje w tej rzeźbie autorstwa Giovan Battista Foggini. Przednie nogi dzika są wyciągnięte do przodu, podczas gdy głowa jest lekko obrócona, ukazując otwarte usta i ostre zęby, które oddają zarówno realizm, jak i witalność. Tekstura sierści jest tak szczegółowa, że niemal zaprasza do dotyku, ożywiając zwierzę w sposób, który pobudza wyobraźnię widza.
Wybór dzika przez Foggini, symbolu siły i dzikości, odzwierciedla mistrzostwo artysty w przekazywaniu charakteru poprzez formę. Dzik spoczywa na prostokątnej podstawie, która imituje naturalne podłoże, zakotwiczając stworzenie w namacalnej rzeczywistości, podczas gdy kamienna ściana i łuk w tle sugerują większe otoczenie, być może galerię pełną widzów. To otoczenie nie tylko wzmacnia trójwymiarowość rzeźby, ale także umiejscawia ją w przestrzeni publicznej, zapraszając do interakcji i podziwu przechodniów.
Działający we Florencji pod koniec XVII wieku, Foggini był znany ze swoich małych rzeźb z brązu, ale ten marmurowy kawałek ukazuje jego wszechstronność i umiejętności w większych formatach. Mianowany rzeźbiarzem dworskim przez Kosmę III, stał się kluczową postacią na dworze Medyceuszy, tworząc dzieła, które łączyły artystyczną doskonałość z przepychem sztuki publicznej. W 1685 roku Foggini ukończył tę uderzającą rzeźbę, która pozostaje świadectwem jego znaczącego wkładu w sztukę barokową we Włoszech.
Giovanni Battista Foggini był wpływowym włoskim rzeźbiarzem, urodzonym we Florencji 25 kwietnia 1652 roku. Kształcił się w Rzymie pod okiem Ercole Ferraty i Ciro Ferriego, doskonaląc swoje umiejętności w Accademia Fiorentina. Po powrocie do Florencji w 1676 roku, został rzeźbiarzem dworskim dla Kosmy III i ostatecznie wiodącym rzeźbiarzem Medyceuszy. Foggini specjalizował się w małych brązowych statuletkach, korzystając z odlewni wcześniej należącej do Giambologny, co pozwoliło mu stworzyć niemal 400 projektów, które ukazywały jego mistrzostwo w formie i detalu.
Do jego znaczących dzieł należą marmurowe reliefy w Kaplicy Corsinich, przedstawiające życie św. Andrzeja Corsiniego, oraz brązowy "Dawid z Głową Goliata". Styl Fogginiego, charakteryzujący się integracją elementów rzeźbiarskich z dekoracyjnymi montażami, ustanowił standard w sztuce florentyńskiej, wpływając na jego uczniów i rozprzestrzeniając się aż do XVIII wieku. Jego dziedzictwo kontynuowali uczniowie tacy jak Fernando Fuga i Balthasar Permoser, zapewniając jego wpływ na ruch barokowy oraz ewolucję rzeźby we Włoszech. Foggini zmarł we Florencji 12 kwietnia 1725 roku, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo artystyczne.
Futro dzika nie jest tylko wyrzeźbione; jest niemal żywe dzięki teksturze, każdy ruch dłuta odsłania nową warstwę realizmu. Można dostrzec, jak artysta starannie ukształtował mięśnie i kontury, sprawiając, że stworzenie wygląda, jakby mogło zeskoczyć z podstawy. Prostokątna podstawa, przypominająca naturalne podłoże, również świadczy o umiejętnościach , zakorzeniając dzika w sposób, który wydaje się zarówno organiczny, jak i zamierzony.
Interesująco, kariera Giovan Battista Foggini przyjęła kluczowy zwrot, gdy nabył odlewnię, która niegdyś należała do Giambologny, mistrza rzeźby tamtych czasów. To przejęcie pozwoliło mu produkować małe brązy, które stały się bardzo poszukiwane, nie tylko we Włoszech, ale i w całej Europie, ukazując jego przedsiębiorczość obok talentu artystycznego.
Dorobek Giovan Battista Foggini obejmuje prawie 400 zachowanych projektów różnych form rzeźby, brązowych statuetek i mebli dekoracyjnych.
