Zdjęcie: Shonagon · Jean-Pol GRANDMONT · Jean-Pol GRANDMONT · Tangopaso
Wielki Sfinks z Tanis
Poświęć chwilę, aby naprawdę przyjrzeć się Wielkiemu Sfinksowi z Tanis. Zauważ, jak jego potężna, królewska forma zdaje się wpatrywać w dal, a różowy granit delikatnie błyszczy pod światłami muzeum. Przyjrzyj się uważnie detalom jego nakrycia głowy i pozostałościom starożytnych inskrypcji wzdłuż podstawy.
Te inskrypcje to więcej niż tylko znaki; opowiadają historię ciągłości i czci przez wieki.
Odkryty w ruinach tego właśnie świątyni w Tanis, ten Sfinks podróżował przez czas i przestrzeń, ostatecznie znajdując swój dom tutaj, w Luwrze. Fascynujące jest myślenie o rękach, które go wyrzeźbiły, i pokoleniach, które podziwiały jego obecność.
Stojąc tutaj, zastanów się: jakie historie, twoim zdaniem, ten Sfinks mógłby opowiedzieć, gdyby mógł mówić?
Patrząc na Wielki Sfinks z Tanis, zwróć uwagę na różowy granit, który nadaje mu tak ciepły, zapraszający blask. Ten materiał nie tylko jest piękny; jest niezwykle trwały, co sprawia, że ta rzeźba przetrwała próbę czasu. Rzemiosło jest niezwykłe, a detale nakrycia głowy i cech twarzy są precyzyjnie wyrzeźbione. Zauważ, jak granit został wypolerowany na gładkie wykończenie, pozwalając światłu tańczyć po jego powierzchni. Ręka rzeźbiarza musiała być pewna i wprawna, gdy kształtował tę majestatyczną postać, uchwycając zarówno siłę, jak i spokój w jej spojrzeniu.
Wielki Sfinks z Tanis został odkryty w 1825 roku, ukryty w ruinach Świątyni Amun-Ra, miejsca, które niegdyś kwitło w starożytnym Egipcie. Ta świątynia była znaczącym centrum religijnym podczas XXI i XXII dynastii, a sam Sfinks uważa się za datowany na jeszcze wcześniejsze czasy, być może na IV lub XII dynastię. Po jego odkryciu, Henry Salt, angielski podróżnik i handlarz antykami, nabył Sfinksa w 1826 roku. Początkowo planowano, aby był wystawiony na zewnątrz w Cour Carrée, ale zamiast tego znalazł swój dom w dziedzińcu muzeum, znanym jako cour du Sphinx, aż do momentu, gdy przeniesiono go do obecnej lokalizacji w krypcie zaprojektowanej przez architekta Alberta Ferrana w połowie lat 30. XX wieku.
Jego odkrycie w ruinach Świątyni Amona-Ra w Tanis wzbudziło nowe zainteresowanie egipskimi antykami w XIX wieku, prowadząc do fali egiptomanii w Europie. Wielki Sfinks z Tanis był również płótnem dla inskrypcji różnych faraonów, pokazując, jak władcy starali się połączyć z boską linią swoich poprzedników. Ta warstwowość historii sprawia, że Wielki Sfinks z Tanis jest żywym dokumentem kulturowej ewolucji starożytnego Egiptu, przypominając nam o sposobach, w jakie sztuka może przekraczać czas i przemawiać do aspiracji ludzkości.
Czy wiesz, że Wielki Sfinks z Tanis został odkryty w ruinach Świątyni Amona-Ra w 1825 roku? Ale oto zwrot akcji: ta majestatyczna rzeźba została stworzona znacznie wcześniej, prawdopodobnie w czasie 4. lub 12. dynastii, i ma fascynującą historię inskrypcji dodawanych przez różnych faraonów na przestrzeni wieków. Wyobraź sobie historie, które mógłby opowiedzieć, będąc świadkiem wzlotów i upadków dynastii, a jednak dopiero w XIX wieku trafił do Luwru, gdzie początkowo planowano go wystawić na zewnątrz. Zamiast tego teraz mieszka w krypcie zaprojektowanej specjalnie dla niego, ukrytym skarbie w egipskiej kolekcji muzeum.
Początkowo Wielki Sfinks z Tanis miał być wystawiony na zewnątrz w Cour Carrée, ale plany się zmieniły i zamiast tego został umieszczony w dziedzińcu muzeum, co pokazuje ewoluujące uznanie jego znaczenia.
