Bartolomé Esteban Murillo – Luwr

Bartolomé Esteban Murillo był wybitnym hiszpańskim malarzem barokowym, urodzonym w Sewilli pod koniec grudnia 1617 roku. Osierocony w młodym wieku, wychowywał się pod opieką siostry i jej męża, co sprzyjało bliskiej atmosferze rodzinnej. Murillo rozpoczął swoje artystyczne kształcenie pod okiem wujka, Juana del Castillo, gdzie rozwinął realistyczny styl, inspirowany tenebryzmem Francisca de Zurbarána oraz naturalizmem Caravaggia. W 1645 roku ożenił się z Beatriz Cabrera i doczekał się dziesięciorga dzieci, z których tylko pięcioro przeżyło.

Murillo jest ceniony za swoje dzieła religijne, szczególnie te zamówione przez klasztory franciszkańskie, ale zdobył również sławę dzięki obrazom gatunkowym przedstawiającym życie ubogich, w tym dzieci i ulicznych żebraków. Jego zdolność uchwycenia istoty codziennego życia wyróżniała go spośród współczesnych. Założył wpływną pracownię w Sewilli i utworzył Akademię Sztuk Pięknych, mając na celu podniesienie standardów kształcenia artystycznego.

Pomimo że nigdy nie opuścił Sewilli, Murillo stał się czołową postacią hiszpańskiego Złotego Wieku, obok Diego Velázqueza i Francisco de Zurbarána. Jego dziedzictwo trwa dzięki obszernemu dorobkowi artystycznemu, który obejmuje znane dzieła w dużych muzeach, takich jak Luwr i Prado. Murillo zmarł w 1682 roku po upadku podczas malowania, pozostawiając bogate dziedzictwo artystyczne, które wciąż ma znaczenie w świecie sztuki.