Philippe de Champaigne – Paryż

Philippe de Champaigne był wybitnym francuskim malarzem barokowym, urodzonym 26 maja 1602 roku w Brukseli. Pochodząc z skromnego środowiska, kształcił się pod okiem znanych artystów, zanim w 1621 roku przeniósł się do Paryża, gdzie stał się niezależnym mistrzem. Champaigne zyskał uznanie jako malarz królowej, tworząc znaczące dzieła dla rodziny królewskiej i instytucji religijnych. Jego styl ewoluował od żywych wpływów Rubensa do bardziej surowego podejścia, charakteryzującego się psychologiczną głębią jego postaci.

Jako jeden z założycieli Académie royale de peinture et de sculpture odegrał kluczową rolę w kształtowaniu francuskiej sztuki w czasach Ancien Régime. Do jego znaczących dzieł należą portrety francuskiego dworu oraz sceny religijne, takie jak "Ex-Voto", które odzwierciedlają jego życie osobiste i jansenistyczne przekonania. Dziedzictwo Champaigne'a przetrwało dzięki jego mistrzowskim kompozycjom i emocjonalnej głębi jego obrazów, zapewniając mu miejsce w historii sztuki jako kluczowej postaci epoki baroku. Zmarł 12 sierpnia 1674 roku, pozostawiając po sobie bogate dziedzictwo artystyczne.