Rafael Santi – Paryż

Raffaello Sanzio da Urbino, znany jako Rafael, był włoskim malarzem i architektem wysokiego renesansu, urodzonym w Urbino w 1483 roku. Osierocony w wieku jedenastu lat, zarządzał warsztatem rodzinnym i kształcił się pod okiem Pietro Perugino, ustanawiając się jako mistrz do 1500 roku. Jego przeprowadzka do Rzymu w 1508 roku oznaczała początek płodnego okresu, w którym otrzymał znaczące zamówienia, w tym słynne freski w Watykańskich Apartamentach Rafaela. Jego sztuka jest ceniona za klarowność, harmonijną kompozycję i ucieleśnienie idei neoplatonizmu. Wpływ Rafaela był głęboki, kształtując trajektorię sztuki zachodniej i służąc jako wzór dla akademii aż do XIX wieku. Jego dziedzictwo, charakteryzujące się spokojem i wdziękiem, zostało później ożywione w XVIII i XIX wieku, kontrastując z dramatycznymi stylami jego rywala Michała Anioła. Pomimo przedwczesnej śmierci w wieku 37 lat, obszerne dzieło Rafaela i innowacyjne techniki pozostawiły niezatarte ślady w świecie sztuki, wpływając na pokolenia artystów i sięgając współczesnej kultury.