Antoon van Dyck – Paryż

Sir Anthony van Dyck, urodzony 22 marca 1599 roku w Antwerpii, był kluczowym flamandzkim artystą barokowym, znanym z portretów. Jako siódme dziecko bogatego kupca jedwabiem, jego talent artystyczny ujawnił się wcześnie, co skłoniło go do nauki pod okiem Hendricka van Balena, a później do zostania asystentem słynnego Piotra Pawła Rubensa. Do 1617 roku był mistrzem w Gildii Świętego Łukasza, a wkrótce potem założył własną pracownię.

Kariera van Dycka rozkwitła, gdy podróżował do Włoch, gdzie przyswajał style Tycjana i Werońskiego, a także stworzył swoją uznaną serię Ikonografii. Jego powrót do Anglii w 1632 roku jako malarza dworskiego Karola I oznaczał istotny punkt zwrotny, gdyż stał się wiodącym portrecistą angielskiej arystokracji, uchwycając elegancję i postawę swoich modeli z relaksowaną finezją, która miała wpływ na portretowanie przez pokolenia.

Jego innowacyjne techniki w akwareli i akwaforcie, obok zdolności do łączenia motywów mitologicznych i biblijnych w swojej twórczości, utrwaliły jego dziedzictwo. Wpływ van Dycka na sztukę angielską utrzymywał się długo po jego śmierci 9 grudnia 1641 roku, co widać w trwałej popularności brody van Dyke oraz jego pochówku w Katedrze Świętego Pawła, co stanowi dowód na jego szanowaną pozycję w historii sztuki.